dinsdag 30 juni 2015

Liefde heerst

We horen het allemaal in het nieuws: bezuinigingen, bezuinigingen en nog eens bezuinigingen. In werkelijkheid lijken de rijken steeds rijker te worden, en een groot deel van het volk steeds armer. Rijkdom lijkt oneerlijk verdeeld te zijn.

Griekenland is failliet, heeft grote schulden. De bankautomaten zijn er op slot. Er dreigt onrust. Griekenland wordt gewurgd door de grote banken.

Monsanto rukt op met haar genetisch gemanipuleerde troep. TTIP is in wording. Chemtrails worden rijkelijk rondgespoten, als je daarin gelooft. In veel voedingsmiddelen zit rotzooi, ook in tabak.

Er wordt momenteel massaal gekloond, en ook genetisch gemanipuleerd. Terwijl ons DNA ons gegeven is door God, toch..?

Alles lijkt steeds sneller te gaan, instanties onpersoonlijker. Mensen groeien uit elkaar, er is amper contact meer. Werkelijk contact.

Maar toch.. wat regeert werkelijk? Ik ben van mening dat de Liefde regeert, en voor mensen wie geloven: God (God = Liefde). En God verdeelt eerlijk, en verbindt mensen met elkaar. Maakt het wat langzamer. Want dat is wat we momenteel zo hard nodig hebben, dat het allemaal wat langzamer gaat. Mensen kunnen het niet meer volgen, bijbenen. Oudere mensen raken uit de running..

Het lijkt steeds erger te worden met deze wereld. Oorlogen, bezuinigingen, vergif in de lucht en in het eten, mensen massaal aan de (psychotropische) medicatie. Maar toch.

Ik geloof dat Liefde, eigenlijk, regeert en niet die personen die de touwtjes in handen lijken te hebben w.b. macht en geld. En hoe meer mensen hierin geloven, hoe beter. Hoe meer mensen echt met elkaar omgaan, voor hun rust kiezen, bewust eten en drinken en zich met elkaar verbinden vanuit gelijkheid en respect, hoe groter de kans op een kentering van dit alles.

Ik denk zelfs dat Griekenland hier een goed voorbeeld van zal (kunnen) worden.

Ik ben geen idealist, ik ben een realist. Ik geloof in Liefde. Ik geloof in respect, het rustig aan doen en in verbinding met andere mensen, mijn medemensen. Ik geloof niet in geld en macht. Het is een middel, maar niet het doel van het leven.


Dat is Liefde.

vrijdag 19 juni 2015

Een andere wereld begint bij jezelf -Liefde als tegengif

Maak jij je ook zo druk om de wereld? Erger je je ook aan het kapitalistische materialisme? Aan de milieuvervuiling, het verschil tussen arm en rijk, oorlogen en wat dan maar ook? Voel je je soms ook machteloos, alsof 'hogere' machten de wereld zo hebben gemaakt als die nu is, en jij hier (dus) weinig aan kan doen? Alsof je 'slechts' een druppel in de oceaan bent, of een druppel op een gloeiende plaat?
Ik ken het probleem. Maar ik denk dat jij als druppel rimpels in het water teweeg kan brengen, en dat er steeds meer druppels komen die langzaam de oceaan overnemen. Probeer altijd positief te blijven. Hoe meer mensen er bewust zijn, hoe beter. (En) hoe meer mensen dit in de praktijk brengen, hoe nog beter.

Als je Liefdevol bent dan beteken je het meeste voor deze wereld. Als je anderen niet (meteen) ver-oordeelt, maar de overeenkomsten ziet in die ander en werkelijk naar die ander luistert dan zul je steeds meer mensen begrijpen en daardoor empathie voor hen kunnen opbrengen. Ook (zelfs) die, die misleid zijn (= die blindelings de huidige wereldorde volgen). Stel je voor dat iedereen dit zou (gaan) doen.. waarom zouden we dan nog oorlogen hebben? Wie wil er dan nog gaan vechten? Waarom zouden we dan nog armoede hebben, als iedereen weet hoe dat is. Mensen gaan elkaar spontaan helpen/bijspringen, verspilling wordt minder en langzaam brokkelt het huidige (kapitalistische, materialistische) systeem af.

Uiteindelijk zullen de overheden ook 'om' gaan en komt er, bijvoorbeeld, een basisinkomen voor elk mens op deze wereld. Gelijke kansen voor elk mens op deze wereld. Armoede behoort tot het verleden. In plaats van winst, streven bedrijven duurzaamheid na, en solidariteit. Al dit krijgt/heeft meer kans vooral wanneer de overheden een ander beleid gaan voeren. Wellicht worden alle grenzen tussen landen opgeheven, waardoor elk mens daar kan wonen en leven waar hij of zij wil. Vrouwen en mannen worden als gelijkwaardig beschouwd en met evenveel respect behandeld. Elke vorm van onderdrukking behoort tot het verleden -het is niet meer 'nodig' (nu ook niet, maar sommigen denken dit).

Elk mens, ziek of gezond, Afrikaans of Europees, krijgt alle mogelijkheden om tot bloei te komen. De wereld komt (zo) tot bloei. Men gebruikt alleen datgene dat nodig is, want meer heeft men niet nodig. Er is genoeg. Genoeg voor iedereen.

Dit zou een perfecte wereld zijn. Maar die wereld kan alleen tot stand gebracht worden als jij en ik ons ervoor inzetten. Door Liefdevol (= niet ver-oordelend) naar elkaar te zijn, door overeenkomsten in elkaar te zien, door geduld met elkaar te hebben en naar elkaar te luisteren. Door ons met elkaar te verbinden.

En dat begint (uiteraard) in je directe omgeving. Een andere wereld begint echt bij jezelf, want jij bent de enige die hier werkelijk wat aan kan doen. Wacht niet op anderen, begin zelf. Liefde is een tegengif tegen (elke vorm van) haat en verdeeldheid, en een oneerlijke wereld.


Ik heb dit artikel geschreven omdat ik mij (zo nu en dan) erg druk maak om de toestand van de wereld. Ik merk dat Liefde, zowel het ontvangen als het geven, erg fijn is en dat het hier werkelijk om draait -niet om geld. Liefde is het belangrijkste wat er is. Dus geef en ontvang het zoveel als je kan.

woensdag 17 juni 2015

Ik zit bij AC-Noord

Ik zit bij AC-Noord
sinds vorige week ben ik aan boord
mijn WMO aanvraag is toegekend
maar ik ben al een beetje gewend

Mijn hulpvraag is erkend

Ik kwam hier tot nu toe maximaal één keer per week
het was Inge die het aankeek
maar nu mag ik vaker komen
en zie door het bos de bomen

Samen met anderen kan ik verder gaan dromen

Bij AC-Noord wordt veel georganiseerd
minimaal twee gebouwen worden beheerd
waar ik naartoe komen kan
minimaal zo nu en dan

Voor vier dagdelen is wat kan

Ik ga naar het Aletta Jacobshuis en de Plutolaan
zoals eerder gezegd: maximaal vier dagdelen kan ik erheen gaan
het geeft mij onder andere structuur
en is (voor mij) elke dag van 13 tot 16 uur

Ik heb een dagbestedingskuur :)

Inge is mijn persoonlijk begeleider
maar ik ben mijn eigen leider
ik bepaal zelf wat ik doe
en soms dan ben ik (even) heel moe

Dan laat ik alles even staan
en doe lekker rustig aan!

donderdag 11 juni 2015

De ervaring van het zijn van psychose-gevoelig

hoi allemaal
jullie kennen mij niet. Ik ben Diana en ik heb een 'schizo-affectieve' aandoening. Ik ben gevoelig voor psychosen én voor stemmingen. Soms dan zit ik letterlijk te spacen (ik hoor, zie en voel dingen die er niet zijn), vooral als ik het te druk heb gehad, en soms dan zie ik het even helemaal niet meer zitten, of denk ik juist dat ik de hele wereld aan kan!

Ik heb het idee dat dit vooral met mijn brein te maken heeft, in wisselwerking met wat ik doe/mijn omgeving. Ik heb deze aandoening al meer dan acht jaar en heb het deels geaccepteerd, want helemaal accepteren doe je zoiets nooit. Het is net als chronische pijn. De ene dag is beter dan de andere. Het is soms vallen en opstaan maar vooral doorgaan. Ondanks dat ik deze aandoening heb, schrijf ik (inmiddels zijn vier boeken van mij uitgegeven) en bouw ik websites. Ik leer mezelf ook telkens nieuwe dingen w.b. het websites bouwen, maar op een rustig tempo. Ik moet heel rustig leven -maar wel genoeg leuke dingen doen. Mijn leven is continue balanceren en soms dan gaat het (heel) even weer mis. Maar dat hoort er ook bij -bij mijn leven. Dat heb ik (telkens weer) te accepteren. Maar ondanks mijn omstandigheden ben ik toch redelijk tevreden met mijn leven. Je moet roeien met de riemen die je hebt en proberen om altijd positief te blijven!


Ik wil mijn hersenen doneren omdat ik graag wil dat er een betere behandeling komt voor mijn aandoening. In ieder geval dat er meer over bekend wordt. Het brein is nog steeds een mysterieus iets en er valt nog zoveel te ontdekken hierover! Daarom heb ik mij aangemeld als donor bij de Hersenbank.

zaterdag 6 juni 2015

Voor betalingen met de PIN ben ik weer IN!

Al weken ging ik het uit de weg: met de PIN betalen. Of ik ging niet meer naar de winkel, of ik liet iemand anders voor mij betalen met de PIN.

Dit is er namelijk aan de hand: ik heb een antipsychoticum gekregen Abilify, waarvan ik tremoren krijg. Mijn handen trillen, en als ik hier bang voor ben, dan wordt het erger. Mijn hele lichaam kan dan gaan trillen. Gewoon.. alles. En dit heb ik al een paar keer meegemaakt.. ook wanneer ik met de PIN moest afrekenen in de winkel.

Ik kreeg er op een gegeven moment paniekaanvallen van. Ik ging drukke plaatsen vermijden, en op een gegeven moment kwam ik de deur zelfs niet meer uit! Nu doe ik aan exposure: ik zoek die situaties op, waar ik bang ben dat ik ga trillen, en probeer dan in de rust te blijven. Ik tril al, maar als ik niet in de angst ga zitten, blijft het bij licht trillende handen. En ik denk niet dat iemand daarop let!
Afgelopen donderdag ben ik naar een kledingwinkel gegaan, om kleren te kopen maar vooral (ook) om weer met de PIN te betalen! En toen kwam het moment suprême: het PIN apparaat werd langzaam naar mij toegedraaid. "Wilt u uw pas insteken?" Vroeg de verkoopster. En ik stak mijn pas erin waarna ik de handeling voltooide.. met succes! Ik trilde maar heel weinig! Nu heb ik toen wel een beetje vals gespeeld. Ik had namelijk een pilletje "propranolol" genomen. Dit is een medicijn, waardoor je minder trilt. Vanavond gaan mijn vriend en ik (expres) buiten de deur eten. U raadt het al: IK ga betalen met de PIN. Ik heb wel weer een propranolol genomen..

Vanwege de paniek, en de beperkingen, die ik ervoor, ben ik pas geleden vier dagen opgenomen geweest. Ik ben nu weer met ontslag. Ik vind het helemaal niet leuk dat ik deze bijwerking van de Abilify (ofwel: Atrillify) heb, maar ik wil mij er zo weinig mogelijk door laten beperken. Ik wil naar buiten kunnen gaan, ik wil soms iets kopen in de winkel -waar meestal met de PIN betaald wordt. Ik overwin deze angst. Trillen van de Abilify doe ik al, maar meestal is dit niet zo heftig. Het is een beetje. Het is vooral de angst voor het trillen, die het probleem vormt. Omdat het mij een paar keer is overkomen, dat ik heel erg begon te trillen. En daar schrok ik (heel erg) van. En toen werd ik bang. Maar afgelopen dagen ben ik veel spannende situaties aangegaan..

Ik heb de propranolol pas net genomen. Daarvoor was ik in de Jumbo, en daar kreeg ik een stukje stokbrood, besmeerd met aardbeienjam, aangeboden. Ik dacht dit is een goeie oefening' en mijn handen trilden helemaal niet, toen ik de stokbrood met jam op at terwijl de vrouw die het aangeboden had, keek en er mensen langs liepen.

Sinds de exposure voel ik weer hoop. Hoop dat ik dit onder controle zal krijgen. Want het ging een week geleden, even, echt niet meer. Ik zat in een vicieuze cirkel, met risico op neerwaartse spiraal. Nu heb ik de cirkel doorbroken, en het gevoel dat ik weer vooruit kan. En dit allemaal vanwege een van de bijwerkingen van Abilify. Maar ik moet ermee leven. Bij elk antipsychoticum heb ik -soms zeer hinderlijke- bijwerkingen. Ik ga daarom niet alweer een nieuw medicijn uitproberen.

Ik moet positief zijn, naar de zonzijde van het leven kijken. Bijvoorbeeld door de medicijnen ben ik niet meer psychotisch! En, voor nu, is één ding zeker: voor betalingen met de PIN ben ik weer IN!


Diana van Landeghem is Ambassadeur van het Fonds Psychische Gezondheid

maandag 16 maart 2015

Tandarts, vaarwel

Ik kwam een paar weken geleden bij mijn tandarts, een tandarts waar ik nu al bijna 15 jaar kom. Ineens moest ik per direct de rekening betalen, per PIN. Ik dacht wat gebeurt me nu? De assistente zei, dat dit nu bij de meeste tandartsen zo is. Ik had geluk dat ik nog wat saldo op mijn rekening had, anders had ik (waarschijnlijk) een probleem gehad.

Nu schijnt dit bij veel tandartsen zo te zijn, geworden. Sinds 1-1-2015. Zeker weer een of andere nieuwe (VVD) wet. Morgen moet ik naar een tandarts (heb behoorlijk last van mijn gebit) waar ik zelfs, per directhandje contantje dien te betalen -dit omdat mijn eigen tandarts met vakantie is. Ik vind dit niet normaal, maar ik heb zoveel pijn aan mijn kies dat ik niet anders kan.

Door dit alles heb ik moeten zoeken naar een andere tandarts. Ik heb een gevonden bij ons in de buurt. Mijn partner komt daar ook. Deze tandarts laat 'gewoon' de Menzis de rekening betalen, 'gewoon' zoals dit vorig jaar en al die jaren daarvoor het geval was.

Ik vind dit wel erg jammer, want ik mocht mijn tandarts (en zijn assistente) erg graag. Ik kwam er al bijna 15 jaar. Nu ben ik door financiële redenen genoodzaakt om een andere tandarts te nemen. Ik word er een beetje emotioneel van.
Weer beperking van (keuze)vrijheid!

Als ik nu 6000 euro op mijn spaarrekening had staan, had ik best bij mijn huidige tandarts kunnen blijven. Want dan kon ik elke behandeling voorschieten. Ik heb (echter) een erg laag inkomen en mag van geluk spreken dat ik (nu nog) spaargeld heb, waardoor ik dit, nog wel, kan betalen. Echter dit spaargeld zal (grotendeels) opgaan aan het 'verplichte' (VVD) Eigen Risico en dan heb ik waarschijnlijk geen spaargeld meer. Ik kan dan niet meer met de PIN (of contant) voorschieten!

Ik vind dit een scheef systeem en het zorgt voor (nog meer) tweedeling in de samenleving.


Ik vind het jammer dat ik niet meer bij mijn eigen vertrouwde tandarts kan blijven vanwege deze belachelijke maatregel. Maar ik schik me er maar naar, zoals we dat allemaal telkens weer moeten doen...

dinsdag 27 januari 2015

Handige adviezen voor het omgaan met een gevoeligheid voor psychosen

al een aantal jaar lijd ik aan "psychose-gevoeligheid". Ik had daarbij ook last van wisselingen in mijn stemming. Maar het lijkt (toch) langzaam beter met mij te gaan. Naast copen met mijn gevoeligheid voor psychosen woon ik samen met mijn partner, doen we samen het huishouden, hebben we huisdieren (een cavia en een parkietje), onderhouden we sociale contacten, heb ik fijn contact met zowel mijn familie als schoonfamilie, heb ik hobby's, en bouw ik websites -dit is mijn vrijwilligerswerk.
Daarom wil ik een paar adviezen geven. Wat werkt voor mij, kan ook voor anderen werken -die dezelfde aandoening hebben.

1e advies: vind uit wat de juiste medicatie (dosering) voor jou is, en neem dit trouw in
doordat ik (o.a.) het medicijn Lithium neem, heb ik geen last meer van stemmingswisselingen. Hiernaast slik ik een antipsychoticum, waardoor ik zo goed als geen psychotische belevingen meer heb. Ik blijf echter wel gevoelig voor stress. Soms is dit wat meer en soms wat minder. Daarom volgen er meer adviezen

2e advies: onderhoud een goed dag- en nachtritme en zorg/handhaaf structuur
ga op een vaste tijd naar bed, en sta op op een vaste tijd. Zorg dat je overdag dingen te doen hebt, maar zorg ook voor genoeg ontspannende activiteiten, of niets doen. Ontdek wat je leuk of interessant vindt, en doe hier wat mee. Als je het bijvoorbeeld erg leuk vindt om te schrijven, volg dan een schrijverscursus en/of ga lekker schrijven. Als je houdt van breien, koop een paar breinaalden (en eventueel een brei boek) en wat wol en ga breien. Maak een planning voor de dagen en weken, zodat je aan (deze) leuke dingen toe kan komen, maar ook de dingen gedaan zullen worden die moeten

3e advies: doe niet teveel
ga, wanneer je je goed voelt maar wel volledig afgekeurd bent, niet meteen een full-time baan aannemen, of je hele agenda met andere zaken volplannen. Je hebt een gevoeligheid voor stress, en je je eigen elastiek teveel uit rekt, en deze knapt, kun je weer een moeilijke periode krijgen. Het is dan handiger om bijvoorbeeld een (bij)baan van een paar uur per week te nemen maar dan natuurlijk wel eerst overleggen uitkeringsinstantie en met je behandelaren. Je kan best wel wat doen met deze aandoening cq kwetsbaarheid. Maar pak het kalm en vooral wijs aan, anders kun je weer een terugval krijgen(!). Doe heel langzaamaan meer dingen maar voel en blijf voelen of het nog goed is. Zo nodig, je activiteiten minderen of het zo laten. Maar niet meer!

4e advies: stel prioriteiten en wees flexibel
soms gaat het niet zoals je het wil. Dat geldt (eigenlijk) voor iedereen! Wees dan flexibel m.a.w. pas je aan de situatie aan. Het onweer gaat op een gegeven moment weer over en dan kun je weer meer gaan doen. Tijdens een terugval moet je prioriteiten stellen: wat doe ik wel en wat niet. Doe dat wat echt nodig is: zelfzorg, medicijnen (blijven) innemen, een beetje huishouden en een beetje werk. Blijf in contact met je omgeving. Soms is het grootste geschenk dat je iemand kan geven, dat je hem of haar in vertrouwen neemt. Voel aan bij wie dit wel kan en bij wie niet. Plan niet teveel afspraken

5e advies: ontwikkel een zonnige levensinstelling
ontwikkel een positieve kijk op je leven (of het leven). Omarm je lot. Je kan dan vooruit kijken, en je (ook) richten op de fijne en leuke dingen van je leven. Heb humor, zwarte humor is ook prima(!). Omarming van je lot, en humor, maken dat je positiever naar je leven gaat kijken, waardoor het draaglijker wordt. Je kan dan meer gaan genieten van de fijne dingen van je leven

Ik heb deze gevoeligheid cq aandoening al vele jaren, en ik zal er zeer waarschijnlijk helaas oud mee worden. Vooral mijn gevoeligheid voor stress(oren) ligt mij zo nu en dan in de weg. Maar ik ben wel tevreden met mijn leven(!). Ik zie het, alsof ik een stroom water ben, een rivier, en die wil rechtdoor stromen. Maar dat kan niet, want er zijn bergen e.d. op mijn pad. Daarom moet ik daar omheen meanderen cq stromen. Maar ik zal nooit opgeven. Ik laat mij niet in een hoekje drukken door mijn kwetsbaarheid voor psychosen. Ik heb geaccepteerd dat ik het heb: ik heb mijn lot omarmd. Het feit dat ik deze aandoening heb, is voor mij niet het eind van de wereld. Blijkbaar  heeft God dit op mijn pad gebracht, omdat ik een heel sterk mens ben! Ik probeer mijn situatie altijd positief te zien/benaderen, en ook mijn gevoeligheid. Misschien hoort het wel zo te gebeuren, want het heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben. Ik heb meerdere (behoorlijke) terugvallen gehad, maar ik ben hier uiteindelijk alleen maar sterker door geworden!


Diana van Landeghem is Ambassadeur van het Fonds Psychische Gezondheid